मोठ्या शहरात स्वतःचं घर असावं, ही इच्छा अनेकांच्या मनात असते. पण जेव्हा तेच घर दोन वेगवेगळ्या कुटुंबांच्या आयुष्यात एकाच वेळी येतं, तेव्हा परिस्थिती किती गुंतागुंतीची होऊ शकते, याची एक वेगळीच झलक ‘सुपर डुपर’ या चित्रपटातून पाहायला मिळते. ही कथा केवळ घराच्या वादावर थांबत नाही, तर त्या निमित्ताने दोन भिन्न विचारांच्या माणसांना एकमेकांसमोर उभं करते.
एका बाजूला स्वतःच्या अटींवर जगणारी, मोकळेपणाला महत्त्व देणारी तरुण पिढी आहे… तर दुसऱ्या बाजूला एकत्र राहण्यावर विश्वास ठेवणारं, नात्यांना जपणारं कुटुंब आहे. या दोन्ही जगांची अचानक झालेली भेट सुरुवातीला तणाव निर्माण करते. वागण्यातला फरक, बोलण्यातली ढब, सवयी — सगळंच एकमेकांना खटकतं. पण हळूहळू या संघर्षातूनच संवाद सुरू होतो, आणि तिथूनच कथा वेगळं वळण घेते. चित्रपटाची जमेची बाजू म्हणजे तो या सगळ्याकडे फार मोठेपणाने किंवा उपदेश देण्याच्या भूमिकेतून पाहत नाही. सगळं काही साध्या, हलक्या शैलीत घडत राहतं. प्रसंगांमध्ये विनोद आहे, पण तो फक्त हसवण्यासाठी नाही — तो परिस्थिती अधिक नैसर्गिक बनवतो.
दिग्दर्शक समीर पाटील यांनी कथेला जाणीवपूर्वक शांत गती दिली आहे. प्रत्येक प्रसंग थोडा थांबतो, श्वास घेतो, आणि मग पुढे सरकतो. त्यामुळे प्रेक्षकही त्या घरात चाललेल्या सगळ्या घडामोडींशी जोडला जातो. कलाकारांची फळी हा चित्रपटाचा मजबूत भाग आहे. ललित प्रभाकर आणि विदुला चौघुले यांचं तरुण जोडपं सहज आणि वास्तव वाटतं. त्यांच्या वागण्यात कुठेही कृत्रिमपणा जाणवत नाही. दुसऱ्या बाजूला, अनुभवी कलाकारांनी साकारलेलं कुटुंब चित्रपटाला स्थैर्य देतं. शशांक शेंडे यांचा संयमी स्वभाव, निर्मिती सावंत यांची घरगुती उब आणि हृषीकेश जोशी यांची सहज विनोद निर्माण करण्याची क्षमता — या सगळ्यामुळे प्रत्येक प्रसंग जिवंत होतो.
सहायक कलाकारांनीही कथेला योग्य साथ दिली आहे. त्यांच्या छोट्या-छोट्या उपस्थितीतूनही घरातील वातावरण अधिक रंगतं. तथापि, सिनेमा काही ठिकाणी ओळखीच्या वाटेवर चालतो. काही प्रसंगांचा अंदाज आधीच येतो, तर काही भाग थोडा लांबतो. कथेतल्या मुख्य प्रश्नाचं उत्तरही थोडं सोप्या पद्धतीने दिल्यासारखं वाटतं. पण या सगळ्यांपेक्षा महत्त्वाचं म्हणजे सिनेमा पाहताना येणारी भावना.तो तुम्हाला गुंतवून ठेवतो, हलकं हसवतो आणि मध्येच काही क्षण शांतपणे विचार करायला लावतो. संगीत आणि पार्श्वसंगीतही या प्रवासात सहज मिसळतात. ते कधीच जबरदस्तीचं वाटत नाही.
एकंदरीत, ‘सुपर डुपर’ हा एक साधा पण मनाला भिडणारा अनुभव आहे. तो मोठमोठे संदेश देत नाही, पण छोट्या प्रसंगांतून नात्यांचं महत्त्व जाणवून देतो.
