चित्रपटाचा क्लायमॅक्स दमदार आहे. दिग्दर्शक अनिल शर्मा याने ‘गदर २’ मध्ये ‘गदर’च्या आठवणी सुंदरपणे विणल्या आहेत, ज्याच्याशी प्रेक्षक भावूकपणे जोडले जाऊ शकतात. परंतु, ही ट्रिक केवळ जुन्या प्रेक्षकांवरच काम करते. बाकी या सिनेमाच्या नवीन प्रेक्षकांसाठी ही बाब कंटाळवाणी आहे.

आजच्या युगातील हा महत्त्वाचा विषय देशभरातील किशोरवयीन प्रेक्षकांपर्यंत पोहोचू शकला असता आणि या विषयावर त्यांना एक नवीन दृष्टीकोन मिळाला असता. म्हणूनच ‘सेन्सॉर बोर्डा’ने त्यांच्या या ‘ए’ प्रमाणपत्राच्या निर्णयावर पुनर्विचार करणे आवश्यक आहे.

आशययुक्त मांडणी, आणि सर्जनशील लेखनावर दिग्दर्शना संस्कार काहीसे कमी पडले असले तरी; सिनेमा आपला अंतिम परिणाम साधण्यास बऱ्यापैकी यशस्वी ठरतो. संपूर्ण धुराही कलाकारांच्या खांद्यांवर असल्याचे जाणवते.

सिनेमाची गोष्ट ही केवळ मराठी भाषिक किंवा मराठी समजणाऱ्या प्रेक्षकांपुर्ती मर्यादित नाही. ती भाषांच्या पलीकडे आहे. त्यामुळे आगामी काळात हाच सिनेमा इतर भाषांमध्ये डब झाला किंवा रिमेक झाला तर वावगं वाटायला नको.